ابزارهای مبتنی‌بر هوش مصنوعی (AI) در مشاغل مختلف و ازجمله صنعت ترجمه از حالت پدیده‌ای حاشیه‌ای خارج شده و کاربرد آن‌ها روزبه‌روز در حال افزایش است. باید واقعیت استفاده از این ابزارها را بپذیریم و چهارچوبی برای به‌کارگیری درست آن‌ها داشته باشیم. مسئلهٔ ما دیگر این نیست که برای ترجمه باید از هوش مصنوعی استفاده کرد یا نه، مسئله این است که از این ابزار کجا، چقدر و چطور باید بهره ببریم.
این شیوه‌نامه با درک همین ضرورت برای مترجمان، مراکز ارائه‌دهندهٔ خدمات ترجمه و کارفرماها تدوین شده تا راهنمایی‌ اصولی و اخلاقی برای استفاده از فناوری‌های مبتنی‌بر هوش مصنوعی همچون مدل‌های زبانی بزرگ (چت‌جی‌پی‌تی، جمنای، کلاود و…) در فرآیند ترجمه باشد.
مرزبندی میان ترجمهٔ انسانی و ماشینی، شفاف‌سازی کیفیت ترجمه، رعایت حقوق معنوی و پیشگیری از اختلاف میان مترجم و کارفرما در عصر هوش مصنوعی ازجمله موضوع‌هایی است که در این شیوه‌نامه به آن‌ها پرداخته شده.